Ojciec, mistrz – różnie nazywają Diona, jednak jedno jest pewne – dowódca gildii najemników nie może być zwyczajnym człowiekiem, a jego członkowie wiele mu nie ustępują zdolnościami. Jednym z członków tej gildii jest tytułowy bohater, Arzack – chłopak, którego Dion przygarnął już w dzieciństwie. Przynajmniej tak mu mówiono – ponad dwa lata temu miał amnezję. Jego pamięć jest pomieszana – w jego głowie często przeplata się wiele wspomnień, często niedotyczących jego samego, a jego mistrza. Żyje „spokojnie” w swojej gildii (o ile pracę najemnika można nazwać spokojną), aż do momentu, kiedy dostaje zlecenie na aktywowanie 10 znaków teleportacyjnych na terenie całego królestwa. W jego misji ma pomagać mu Shadow – wyprany z emocji, łowca ze wschodu, prawdziwa maszyna do zabijania, który nie jest zbyt miłym kompanem dla Arzacka. Kim są członkowie południowego zakonu przysięgi krwi? Kim jest Jace, który pojawia się w snach bohatera? Czym tak naprawdę są znaki teleportacyjne? Na czym polega istota magii? O tym wszystkim dowiecie się już w grze…

[i]Arzack

Lekko ekscentryczny, charyzmatyczny bohater. Ma dość dziwne poczucie humoru, na wszystko patrzy z dystansem i wiele akcji skazuje z góry na porażkę. Dość krytyczny. Obdarzony empatią, ale z umiarem – jego empatia kończy się wtedy, kiedy zaczynają się kłopoty. Ciągle kłóci się z Shadowem, bo uważa, że jego pseudonim jest brzydki i obciachowy.

Shadow

Wyprany z emocji podczas szkolenia, by mógł lepiej działać. Gdyby musiał, zabiłby swoich towarzyszy. Ci mu tego nie przyznają, ale właśnie dlatego się go boją. Często w sytuacjach zagrożenia, budzi się jego druga forma – Darkness, która przejmuje kontrolę nad jego ciałem…

Mauru

Dziewczyna przewrażliwiona na swoim punkcie i zbyt nerwowo reaguje na wszystko. Zna się z Arzackiem od zawsze, od zawsze mu się podoba i od zawsze daje mu kosza w brutalny sposób. Jej siła jest odwrotnie proporcjonalna do ilości wypowiedzianych przez nią miłych słów. Wbrew pozorom jest jednak oddana i łagodna, gdy zajdzie taka potrzeba.

Leopold

Leopolda Arzack spotyka w jaskiniach, błąkającego się i wyżynającego wszystko, co znajdzie w swojej okolicy. Próbuje zabić również Arzacka, jednak uspokaja się, gdy ten wszystko mu tłumaczy. Sytuacja komplikuje się, gdy ten dowiaduje się, że Arzack jest w tych okolicach z polecenia Diona...

Czasy świetności Lobii już dawno minęły. Teraz ten kraj przeżywa kryzys wartości i pełen jest już Elivarczyków, łowców z południa i wszelkiego innego ścierwa. Często potwory wychodzą na ulicę – i tak strażnikom nie opłaca zajmować się takimi problemami. Mieszkańcy żyją w ciągłym strachu przed nadchodzącą wojną. W kraju pełno jest teraz gildii, które walczą między sobą i są i sędziami jak i katami. Ponadto magia – niegdyś stały element tego świata, przestaje działać i ludzie muszą coraz bardziej zawierzać niepewnym technologiom. Jedno jest pewne – w takim stanie niedługo musi coś pęknąć.

Karczma „Krwisty Dzik
Skradanki

Demo zawiera większy fragment pierwszego aktu z gry, kończy się na pewnym twiście fabularnym. Wątek główny nie jest zbyt długi, jednakże w demie mamy dość sporą możliwość eksloracji, mamy trochę questów pobocznych, oraz możliwość skompletowania specjalnych oraz epickich przedmiotów z potworów. Wypadają one z niedużym prawdopodobieństwem, więc (jak mam nadzieję) satysfakcja ze zdobycia takowego przedmiotu jest spora. Mamy również 3 bohaterów i możliwość potestowania systemu walki. Prędko zorientujemy się w rolach członków drużyny i zrozumiemy między nimi zależności - i mechaniczne jak i fabularne. Po zakończeniu wątku fabularnego w demie jest możliwość dokończenia pobocznych wątków jak i zwyczajnego zwiedzania. Jednym słowem - to, co wam prezentuję, to próbka pełnej wersji gry i dzięki niej możecie sprawdzić, czy finalna wersja was interesuje. Ponadto, bardzo was proszę: JEŻELI ZNAJDZIECIE JAKIKOLWIEK BUG, BARDZO PROSZĘ O INFORMACJE! SĄ DLA MNIE BARDZO CENNE! Koniec mojego ględzenia... Czas na to, co lubicie najbardziej - screeny!

Witam! Na wstępie chciałbym powiedzieć wam o tym, że ta gra ma być doznaniem, bombą fabularną. Jednym słowem – cały główny wątek mam rozpisany, podzielony na akty i „chaptery” (akurat podział na chaptery jest tylko dla mnie, bym ułatwił sobie pracę ;P) i dopracowany. Staram się, aby nic nie działo się bez powodu (chociaż czasami może wam wydawać się, że tak jest, jak w pewnej początkowej misji – potem otrzymacie wyjaśnienie). Z góry dziękuję wam też za przeczytanie tej skromnej zapowiedzi. Fabuła miała być ciężka, mroczna, lecz przerywana luźniejszymi wstawkami (kto by wytrzymał pot, krew i łzy przez całą grę xd), między innymi dlatego taki dobór bohaterów – między nimi wybuchają często (mam nadzieję) zabawne spory i sytuacje. Nie oznacza to jednak, że olałem warstwę mechaniczną i RPG-ową. Jest tutaj sporo elementów, na które (mam nadzieję) nie będzie mógł narzekać nawet najzacieklejszy weteran JRPG-ów. No to dziexy i do kolejnego newsa ;) Mam nadzieję, że będziecie śledzić na bieżąco temat.

helio108
Diablo
MioneYukihime