Nasz bohater mieszka w sierocińcu (tak, wiem - oklepane). Poznajemy go w sytuacji, gdy w środku nocy budzi go woźny. Bez słowa wyjaśnienia każe on mu się ubierać i uciekać. Główny bohater zabiera ze sobą swojego jedynego przyjaciela i we próbują wydostać się budynku. Przemierzając puste korytarze budynku dowiadujemy się, że budynek został zaatakowany przez grupę wampirów. Tuż przed wyjściem dopada nas przywódca grupy chcący zabić bohatera. Woźny próbuje przekonać napastnika, że się pomylił i nie jego szuka. Dochodzi jednak do starcia, w którym starzec ginie a chłopcom udaje się uciec. Po przeprawie przez podziemia udaje się im wydostać na powierzchnię. Jednak główny bohater zaczyna się bardzo źle czuć. Jego fatalny stan doprowadza ich do najbliższego kapłana. Gracz dowiaduje się co spowodowało nagłe pogorszenie stanu zdrowia bohatera. Stopniowo poznajemy jego historię, jak znalazł się on w domu dziecka oraz czego chce od niego klan wampirów.

SCREENY

Podstawowy zarys mechaniki gry:
- 4 postaci w drużynie
- turowy system walki
- każda z postaci będzie posiadała 3 drzewka umiejętności
- oprócz klasy postaci będzie można również wybrać jej profesję
- system craftingu pozwalający wytwarzać najróżniejsze przedmioty - meble, mikstury, bronie, itp
- system otwierania zamków podobny do tego znanego z gry Oblivion
- system dnia i nocy mający wpływ na otoczenie
- system reputacji mający wpływ na nastawienie postaci do naszej drużyny
- gildie dające opcje awansu
- możliwość znalezienia przedmiotów ulepszanych, rzadkich oraz legendarnych
- zestawy przedmiotów, które dodają bonusy po skompletowaniu ich
- gra zmuszająca gracza do podejmowania decyzji, mających wpływ na losy drużyny, innych osób oraz świata, w którym się znajduje.

Skrypty - 95%
Przedmioty - 20%
Muzyka - 10%
Fabuła - 40%

Quenhal jest nazwą rodu wampirów, który poluje na głównego bohatera. Sama nazwa gry powstała jednak 6 lat temu, gdy zaczynałem tworzyć swoją pierwszą grę. Początkowo grę robiłem w Pascalu. Jednakże po jakichś 6 tysiącach linijek, gdy mechanika dopiero zaczynała jako tako działać a grafika była gorsza niż w grach na NESa odpuściłem to sobie. Później postanowiłem przenieść grę na RPG Makera. Robiąc ,,swoją własną grę" ciągnąłem to przez kilka lat poświęcając na nią więcej raz więcej a raz mniej czasu, zmieniając często fabułę (bo niektóre były za banalne), jednak tytuł pozostawał ten sam. A dlaczego Pascal? Ponieważ zacząłem w nim robić swoją grę. Gdy kolega z klasy powiedział, że w Pascalu nie da się zrobić gry, to postanowiłem udowodnić mu, że się da :P


A teraz czekam na falę krytyki ;)