- plik został zablokowany hasłem, aby zablokować komórki, które nie powinny być edytowane (żeby przypadkiem nie skasować formuł/obliczeń);
- do edycji służą ciemniejsze komórki;
- w górnej części wyświetlane są postacie wraz z początkowym HP, pokazane zostało ile HP zostanie po 1 turze oraz ile tur zajmie drużynie pokonanie przeciwnika. Są tutaj pokazane najmniejsze, średnie oraz największe możliwe wartości;
- w tabeli ,,Przeciwnik" podajemy statystyki przeciwnika, możemy też zmienić jego imię;
- w dolnej części znajdują się statystyki 4 postaci z drużyny. Zaznaczając ptaszek przy imieniu aktywujemy obecność postaci w drużynie. Następnie wybieramy, czy ma być to atak fizyczny czy czar (z listy rozwijanej), oraz czy w przypadku czaru ma być ignorowana obrona czy nie (też z listy rozwijanej);
- następnie podajemy statystyki postaci, czaru którego możemy użyć oraz zsumowane bonusy ekwipunku;
- na samym dole wyświetlane są minimalne, średnie oraz maksymalne możliwe otrzymane i zadane obrażenia przez każdą z postaci z drużyny.

Font.default_name = ["Arial"] # Zmienia czcionkę.
Font.default_size = 22 # Zmienia rozmiar czcionki.

Font.default_bold = false # Dodaje nam pogrubienie.
Font.default_italic = false # Dodaje nam kursywę.
Font.default_shadow = true # Dodaje cień
Font.default_outline = true # Dodaje otoczke (tylko w ACE!)
Font.default_color = (R, G, B) # Zmienia kolor czcionki
Font.default_out_color = (R, G, B) # Zmienia kolor otoczki (tylko w ACE!)

- Pierwszym krokiem jaki musimy wykonać to pobranie dema.
- Następnie wypakowujemy je z archiwum
Wygląd folderu:
- Kopiujemy nastepujące skrypty do swojego projektu

- Kiedy skopiujemy skrypty możemy zabrać się za połączenie konfiguratora z naszą bazą danych w następujący sposób:


Wygenerowany kod kopiujemy i wklejamy nad "Blacksmith Windows", zapisujemy i uruchamiamy nasz projekt, wyświetli się nam komunikat , i utworzy się w naszym folderze plik o nazwie "BlacksmithCache".Utworzony plik przeciągamy na obrazek kowadła.

Zakładka Forges pozwala na skonfigurowanie naszej kuźni, w której będziemy wykuwać ekwipunek.

[1]Bronie potrzebne do wykucia przedmiotu
[2]Pancerze potrzebne do wykucia przedmiotu
[3]itemy potrzebne do wykucia przedmiotu
[4]Cena za wykucie przedmiotu
[5]Lista
[6]Wybór między broniami, pancerzami i przedmiotami

Ta zakładka odpowiada za konfigurację rozkładania przedmiotów i ekwipunku
[1]Bronie które otrzymamy po rozłożeniu przedmiotu
[2]Pancerze jakie otrzymamy po rozłożeniu przedmiotu
[3]Itemy które otrzymamy po rozłożeniu przedmiotu
[4]Złoto jakie otrzymamy po rozłożeniu przedmiotu(zwrot)
[5]Lista
[6]Wybór między broniami, pancerzami i przedmiotami

W tej zakładce możemy ustawić magiczne przedmioty, które będą zwiększały lub zmniejszały statystyki, dodawały lub odejmowały stany i elementy.

[1]Ustawienie ile ma odjąć lub dodać statystyk dany przedmiot, kiedy zaklniemy nim nasz ekwipunek.
[2]Ustawienie stanów
[3]Ustawienie elementów
[4]Cena za ulepszenie ekwipunku danym przedmiotem
[5]Lista przedmiotów z bazy danych

Ta zakładka odpowiedzialna jest za konfigurację audiowizualną i generowanie kodu.

[1]Ustawienia odgłosów wydawanych przy wytwarzaniu, zaklinaniu i ekstraktowaniu
[2]"Enable Enchantments" włącz, wyłącz ulepszanie
[3]Lista broni i pancerzy nie podlegających ulepszaniu
[4]Guziki generujące kod:
#Cache Script - odpowiada za wygenerowanie kodu potrzebnego do połączenia konfiguratora z bazą danych
#Create Script Call:
Odpowiedzialny jest za wygenerowanie Call scriptu dla zdarzenia w rpg makerze

{1}Lista broni
{2}Lista Pancerzy
{3}Lista przedmiotów
{4}Ustawienie jakie opcje będzie posiadało nasze zdarzenie:
- wytwarzanie
- ekstraktowanie
- ulepszanie
kiedy ustawisz co ma oferować twój NPC, naciśnij guzik "generate"
następnie skopiuj kod i wklej go w zdarzeniu (wywołaj skrypt)

#Demo - generuje demo

- Jeżeli zakończymy konfigurowanie skryptu to w lewym dolnym rogu programu znajduje się guzik "generate", kopiujemy wygenerowaną zawartość i wklejamy ją nad "Blacksmith Windows", nadając jej przykładowo nazwę "Blacksmith Configuration"

Zanim przystąpimy do modyfikowania warto skopiować całą klasę, w której mamy dokonać zmian i wkleić ją nad Main (nie przeszkadza to w niczym jak skrypt się dybluje). Uchroni to nasz projekt przed błędami. W późniejszym etapie można usunąć te definicje, których nie zmieniamy, a zostawić tylko te z wprowadzonymi przez nas poprawkami. Program sam powoła się na wcześniejsze definicje. Czemu tak się dzieje? Otóż nawet gdy w swoim projekcie użyjemy skryptów, które zmieniają tę samą klasę, to 'wygra' ten, który jest najbliżej Main. Szerzej na ten temat w innym tutorialu

1. Wchodzimy w Edytor skryptów i w lewym pasku wyszukujemy Scene_Menu. Zaimplementowana tam klasa odwołuje się do Menu - tylko do pierwszego okna, które pojawia się po wciśnięciu ESC na mapie.

2. Wyszukujemy definicję (linijka 18)
Definicja odpowiada za najważniejsze procesy w klasie. Co jest jednak dla nas najważniejsze, znajdują się tu poszczególne zmienne: s1, s2, s3, s4 itd.
Przyglądając się tym zmiennym łatwo zauważyć, że niektórym przyporządkowano jakieś zmienne globalne (te rozpoczynające się znakiem $) oraz zwykłe słowa zamknięte w cudzysłów ("Status").

Ale skoro chcemy dodać swoją opcję w menu, to dodajemy na koniec nową zmienną, np. 's7' i odpowiednio ją nazywamy:

3. W tej samej definicji, tuż pod zmiennymi znajduje się linijka, która tworzy okno (odwołuje się do zaimplementowanej już klasy - Window_Command)
160 - to szerokość okna poleceń (można ją dowolnie zmieniać)
[s1, s2, s3, s4, s5, s6] - to tablica, na której elementy składają się modyfikowane przez nas zmienne. Jak widać zmiennych jest o jedną za mało. Należy wpisać, po przecinku, dodaną wcześniej zmienną s7:

4. W porządku. Mamy tyle poleceń, o ile nam chodziło. Gdy uruchomimy grę, zobaczymy jednak, że po wybraniu komendy nic się nie dzieje. Koniecznie musimy to naprawić.
Wyszukujemy zatem definicji (linijka 106):
W tej definicji znajduje się informacje, co się dzieje, gdy będąc w menu wciśniemy Enter (Input::C) lub ESC (Input::B).
Nas interesuje tylko ten fragment:
Kod ten można mniej więcej przetłumaczyć następująco: "w zależności od tego (case), jaki jest indeks okna poleceń (@command_window.index) to rób to i to". Indeks odpowiada kolejno :
s1 = indeks 0
s2 = indeks 1
s3 = indeks 2
Czyli pierwsza komenda w oknie zawsze będzie miała indeks 0.
W naszym przypadku indeks 0 ma polecenie Item / Przedmiot.
Domyślnie zatem nasza nowa komenda (skoro jest siódma na liście) ma indeks 6. Zatem przyjrzyjmy się linijce:
W naszej nowej liście brakuje indeksu 6, zatem pod powyższym fragmentem dodajemy linijkę:
To jednak nie wszystko. Nie wpisaliśmy, co ma się stać w chwili wybrania tego polecenia. Zgodnie ze wzorem powyżej powinniśmy wpisać:
co powoduje, że z chwilą wyboru odegra się muzyczka, oraz komendę, która przekieruje nas do następnej sceny:
NAZWA powinna odpowiadać nazwą nowej sceny, najczęściej polecenie to podane je wraz z nowym skryptem, np.

5. Warto wspomnieć również o tym, że niektóre nowe klasy są włączane dopiero po uprzednim wybraniu bohatera, którego dane ona wyświetla. Na przykład, gdy chcemy wejść w ekwipunek wpierw podświetla się okno po prawej stronie z wyborem postaci (Window_MenuStatus). Jest to przydatne przy dodatkowych skryptach chociażby na rozdawanie statystyk.
Zatem co należy zrobić? Powracamy do fragmentu, w którym deklarowaliśmy wybór sceny dla indeksu 6 i przyjrzyjmy się indeksowi 1:
Jak widać przy indeksach 1, 2 i 3 następuje wyłączenie okna poleceń (@command_window) i aktywowanie okna statusu (@status_window).
Umieśćmy podobny kod dla naszego indeksu 6 (patrz pkt 4 tutoriala)
Następnie przechodzimy do 'update_status' (linijka 173) i przyglądamy się fragmentowi:
Po linijkach:
Dodajemy przed 'end', pamiętając o indeksie naszej komendy:
Oczywiście należy zapamiętać, że aby nie pojawił się błąd, scena do której się odwołujemy musi mieć argument indeksu w definicji 'initialize'. Tłumacząc to łopatologicznie na przykładzie 'Scene_Equip', czyli klasie tworzącej okna ekwipunku - przyglądając się bowiem definicji 'initialize' w tej klasie można zobaczyć, że w nawiasach po jej nazwie podane są argumenty '(actor_index = 0, equip_index = 0)', co w tym przypadku oznacza, że odwołując się do tej klasy można podać w nawiasie indeks bohatera oraz indeks ekwipunku. Argumenty te mają przyporządkowane domyślne wartości.

6. Testując naszą grę możemy zaobserwować, że nowa komenda nie mieści się w oknie. Najlepszym wyjściem za tej sytuacji jest wprowadzenie możliwości przewijania poleceń w oknie Menu. Aby to zrobić nad Main należy wkleić poniższy skrypcik:
Wrócić do Scene_Menu, do naszej modyfikowanej wcześniej linijki z:
i po tablicy z poleceniami dodać po przecinku liczbę 224, co daje:
Tym samym nasze okno w menu będzie wyglądało podobnie do tego:



Oczywiście można zamiast skryptu usunąć jakieś domyślne polecenie na rzecz nowego. Można także zmniejszyć lub usunąć okna z Liczbą kroków, czasem lub złotem.

1. Wchodzimy w Edytor skryptów i w lewym pasku wyszukujemy Scene_Menu. Zaimplementowana tam klasa odwołuje się do Menu - tylko do pierwszego okna, które pojawia się po wciśnięciu ESC na mapie.

2. Wyszukujemy definicję (linijka 53)
Jak sama nazwa wskazuje definicja tworzy okno poleceń. Co jest jednak dla nas najważniejsze, znajdują się tu poszczególne zmienne: s1, s2, s3, s4 itd.
Przyglądając się tym zmiennym łatwo zauważyć, że przyporządkowano im jakieś wartości - słowa ('vocab' to skrót od angielskiego 'vocabulary' - słownictwo), a ich tłumaczenie pobierane jest z Bazy Danych z zakładki Terms.

Ale skoro chcemy dodać swoją opcję w menu, to dodajemy na koniec nową zmienną, np. 's7' i odpowiednio ją nazywamy:

3. W tej samej definicji, tuż pod zmiennymi znajduje się linijka, która tworzy okno (odwołuje się do zaimplementowanej już klasy - Window_Command)
160 - to szerokość okna poleceń (można ją dowolnie zmieniać)
[s1, s2, s3, s4, s5, s6] - to tablica, na której elementy składają się modyfikowane przez nas zmienne. Jak widać zmiennych jest o jedną za mało. Należy wpisać, po przecinku, dodaną wcześniej zmienną s7:

4. W porządku. Mamy tyle poleceń, o ile nam chodziło. Gdy uruchomimy grę, zobaczymy jednak, że po wybraniu komendy nic się nie dzieje. Koniecznie musimy to naprawić.
Wyszukujemy zatem definicji (linijka 106):
W tej definicji znajduje się informacje, co się dzieje, gdy będąc w menu wciśniemy Enter (Input::C) lub ESC (Input::B).
Nas interesuje tylko ten fragment:
Kod ten można mniej więcej przetłumaczyć następująco: "w zależności od tego (case), jaki jest indeks okna poleceń (@command_window.index) to rób to i to". Indeks odpowiada kolejno :
s1 = indeks 0
s2 = indeks 1
s3 = indeks 2
Czyli pierwsza komenda w oknie zawsze będzie miała indeks 0.
W naszym przypadku indeks 0 ma polecenie Item / Przedmiot.
Domyślnie zatem nasza nowa komenda (skoro jest siódma na liście) ma indeks 6. Zatem przyjrzyjmy się linijce:
W naszej nowej liście brakuje indeksu 6, zatem pod powyższym fragmentem dodajemy linijkę:
To jednak nie wszystko. Nie wpisaliśmy, co ma się stać w chwili wybrania tego polecenia. Zgodnie ze wzorem powyżej powinniśmy wpisać komendę, która przekieruje nas do następnej sceny:
NAZWA powinna odpowiadać nazwą nowej sceny, najczęściej polecenie to podane je wraz z nowym skryptem, np.

5. Warto wspomnieć również o tym, że niektóre nowe klasy są włączane dopiero po uprzednim wybraniu bohatera, którego dane ona wyświetla. Na przykład, gdy chcemy wejść w ekwipunek wpierw podświetla się okno po prawej stronie z wyborem postaci (Window_MenuStatus). Jest to przydatne przy dodatkowych skryptach chociażby na rozdawanie statystyk.
Zatem co należy zrobić? Powracamy do fragmentu:
Jak widać przy indeksie 1, 2 i 3 następuje odwołanie do definicji 'start_actor_selection'. Dodajmy zatem po przecinku kolejny indeks, czyli 6:
Następnie przechodzimy do 'update_actor_selection' (linijka 124) i przyglądamy się fragmentowi:
Po linijkach:
Dodajemy przed 'end', pamiętając o indeksie naszej komendy:
Oczywiście należy zapamiętać, że aby nie pojawił się błąd, scena do której się odwołujemy musi mieć argument indeksu w definicji 'initialize'. Tłumacząc to łopatologicznie na przykładzie 'Scene_Equip', czyli klasie tworzącej okna ekwipunku - przyglądając się bowiem definicji 'initialize' w tej klasie można zobaczyć, że w nawiasach po jej nazwie podane są argumenty '(actor_index = 0, equip_index = 0)', co w tym przypadku oznacza, że odwołując się do tej klasy można podać w nawiasie indeks bohatera oraz indeks ekwipunku. Argumenty te mają przyporządkowane domyślne wartości.

1. Wchodzimy w Edytor skryptów i w lewym pasku wyszukujemy Window_MenuCommand. Zaimplementowana tam klasa odwołuje się do okna poleceń dla Menu.

2. W pierwszej kolejności przyjrzyjmy się wywołaniem standardowych poleceń w oknie. Wyszukujemy definicję (linijka 46)
Definicja ta dodaje nazwy podstawowych poleceń, tj. przedmiotów, ekwipunku, umiejętności i statusu.
Co istotne, oprócz zadeklarowanych w module Vocab nazw, przypisuje również tzw. symbole poleceń oraz określa przypadki aktywności komendy. Dzięki symbolom menu łączy polecenia z definicjami oraz kursor podświetla zawsze właściwą komendę (jest to korzystne zwłaszcza w przypadku powracania do menu z dowolnej sceny).

3. Przy dodawaniu własnych poleceń warto jednak zwrócić uwagę na inną definicję:
Umieśćmy w niej (jako że domyślnie jest pusta) nową nazwę, np. dodajmy dziennik misji:
Pierwszy atrybut to nazwa polecenia.
Drugi (:quest) to symbol, którego używać będziemy w dalszej części. Należy jedynie pamiętać, że musi on być unikatowy.
Trzeci atrybut (quest_enabled) nie jest wymagany. Określa on warunki, w których komenda będzie aktywna. Jeśli nie potrzebujemy jej wyłączać, możemy pozostać przy pierwszych dwóch atrybutach.

W przeciwnym wypadku, jeśli dostęp do komendy ma być tożsamy z dostępem do podstawowych poleceń, wystarczy zamiast tego atrybutu wpisać 'main_commands_enabled'.
Jeżeli zaś dostęp ma być uwarunkowany specjalnie dla tego polecenia, należy dopisać nową definicję:
W jej treści możemy umieścić różne warunki. Mogą to być np. brak misji w dzienniku (kod często podawany we wprowadzeniu do skryptu), włączenie określonego przełącznika lub wartość danej zmiennej, itd.
Warunki te kolejno wyglądałyby następująco:
Można je łączyć, dodając między nimi znak logicznej sumy (|| lub or) lub iloczynu (&& lub and).
Jednocześnie przypominam, że logiczna suma przyjmuje wartość PRAWDA, gdy co najmniej jeden z warunków jest spełniony, zaś iloczyn, gdy wszystkie warunki są spełnione.

Cdn.