Zanim przystąpimy do modyfikowania warto skopiować całą klasę, w której mamy dokonać zmian i wkleić ją nad Main (nie przeszkadza to w niczym jak skrypt się dybluje). Uchroni to nasz projekt przed błędami. W późniejszym etapie można usunąć te definicje, których nie zmieniamy, a zostawić tylko te z wprowadzonymi przez nas poprawkami. Program sam powoła się na wcześniejsze definicje. Czemu tak się dzieje? Otóż nawet gdy w swoim projekcie użyjemy skryptów, które zmieniają tę samą klasę, to 'wygra' ten, który jest najbliżej Main. Szerzej na ten temat w innym tutorialu

1. Wchodzimy w Edytor skryptów i w lewym pasku wyszukujemy Scene_Menu. Zaimplementowana tam klasa odwołuje się do Menu - tylko do pierwszego okna, które pojawia się po wciśnięciu ESC na mapie.

2. Wyszukujemy definicję (linijka 18)
Definicja odpowiada za najważniejsze procesy w klasie. Co jest jednak dla nas najważniejsze, znajdują się tu poszczególne zmienne: s1, s2, s3, s4 itd.
Przyglądając się tym zmiennym łatwo zauważyć, że niektórym przyporządkowano jakieś zmienne globalne (te rozpoczynające się znakiem $) oraz zwykłe słowa zamknięte w cudzysłów ("Status").

Ale skoro chcemy dodać swoją opcję w menu, to dodajemy na koniec nową zmienną, np. 's7' i odpowiednio ją nazywamy:

3. W tej samej definicji, tuż pod zmiennymi znajduje się linijka, która tworzy okno (odwołuje się do zaimplementowanej już klasy - Window_Command)
160 - to szerokość okna poleceń (można ją dowolnie zmieniać)
[s1, s2, s3, s4, s5, s6] - to tablica, na której elementy składają się modyfikowane przez nas zmienne. Jak widać zmiennych jest o jedną za mało. Należy wpisać, po przecinku, dodaną wcześniej zmienną s7:

4. W porządku. Mamy tyle poleceń, o ile nam chodziło. Gdy uruchomimy grę, zobaczymy jednak, że po wybraniu komendy nic się nie dzieje. Koniecznie musimy to naprawić.
Wyszukujemy zatem definicji (linijka 106):
W tej definicji znajduje się informacje, co się dzieje, gdy będąc w menu wciśniemy Enter (Input::C) lub ESC (Input::B).
Nas interesuje tylko ten fragment:
Kod ten można mniej więcej przetłumaczyć następująco: "w zależności od tego (case), jaki jest indeks okna poleceń (@command_window.index) to rób to i to". Indeks odpowiada kolejno :
s1 = indeks 0
s2 = indeks 1
s3 = indeks 2
Czyli pierwsza komenda w oknie zawsze będzie miała indeks 0.
W naszym przypadku indeks 0 ma polecenie Item / Przedmiot.
Domyślnie zatem nasza nowa komenda (skoro jest siódma na liście) ma indeks 6. Zatem przyjrzyjmy się linijce:
W naszej nowej liście brakuje indeksu 6, zatem pod powyższym fragmentem dodajemy linijkę:
To jednak nie wszystko. Nie wpisaliśmy, co ma się stać w chwili wybrania tego polecenia. Zgodnie ze wzorem powyżej powinniśmy wpisać:
co powoduje, że z chwilą wyboru odegra się muzyczka, oraz komendę, która przekieruje nas do następnej sceny:
NAZWA powinna odpowiadać nazwą nowej sceny, najczęściej polecenie to podane je wraz z nowym skryptem, np.

5. Warto wspomnieć również o tym, że niektóre nowe klasy są włączane dopiero po uprzednim wybraniu bohatera, którego dane ona wyświetla. Na przykład, gdy chcemy wejść w ekwipunek wpierw podświetla się okno po prawej stronie z wyborem postaci (Window_MenuStatus). Jest to przydatne przy dodatkowych skryptach chociażby na rozdawanie statystyk.
Zatem co należy zrobić? Powracamy do fragmentu, w którym deklarowaliśmy wybór sceny dla indeksu 6 i przyjrzyjmy się indeksowi 1:
Jak widać przy indeksach 1, 2 i 3 następuje wyłączenie okna poleceń (@command_window) i aktywowanie okna statusu (@status_window).
Umieśćmy podobny kod dla naszego indeksu 6 (patrz pkt 4 tutoriala)
Następnie przechodzimy do 'update_status' (linijka 173) i przyglądamy się fragmentowi:
Po linijkach:
Dodajemy przed 'end', pamiętając o indeksie naszej komendy:
Oczywiście należy zapamiętać, że aby nie pojawił się błąd, scena do której się odwołujemy musi mieć argument indeksu w definicji 'initialize'. Tłumacząc to łopatologicznie na przykładzie 'Scene_Equip', czyli klasie tworzącej okna ekwipunku - przyglądając się bowiem definicji 'initialize' w tej klasie można zobaczyć, że w nawiasach po jej nazwie podane są argumenty '(actor_index = 0, equip_index = 0)', co w tym przypadku oznacza, że odwołując się do tej klasy można podać w nawiasie indeks bohatera oraz indeks ekwipunku. Argumenty te mają przyporządkowane domyślne wartości.

6. Testując naszą grę możemy zaobserwować, że nowa komenda nie mieści się w oknie. Najlepszym wyjściem za tej sytuacji jest wprowadzenie możliwości przewijania poleceń w oknie Menu. Aby to zrobić nad Main należy wkleić poniższy skrypcik:
Wrócić do Scene_Menu, do naszej modyfikowanej wcześniej linijki z:
i po tablicy z poleceniami dodać po przecinku liczbę 224, co daje:
Tym samym nasze okno w menu będzie wyglądało podobnie do tego:



Oczywiście można zamiast skryptu usunąć jakieś domyślne polecenie na rzecz nowego. Można także zmniejszyć lub usunąć okna z Liczbą kroków, czasem lub złotem.

1. Wchodzimy w Edytor skryptów i w lewym pasku wyszukujemy Scene_Menu. Zaimplementowana tam klasa odwołuje się do Menu - tylko do pierwszego okna, które pojawia się po wciśnięciu ESC na mapie.

2. Wyszukujemy definicję (linijka 53)
Jak sama nazwa wskazuje definicja tworzy okno poleceń. Co jest jednak dla nas najważniejsze, znajdują się tu poszczególne zmienne: s1, s2, s3, s4 itd.
Przyglądając się tym zmiennym łatwo zauważyć, że przyporządkowano im jakieś wartości - słowa ('vocab' to skrót od angielskiego 'vocabulary' - słownictwo), a ich tłumaczenie pobierane jest z Bazy Danych z zakładki Terms.

Ale skoro chcemy dodać swoją opcję w menu, to dodajemy na koniec nową zmienną, np. 's7' i odpowiednio ją nazywamy:

3. W tej samej definicji, tuż pod zmiennymi znajduje się linijka, która tworzy okno (odwołuje się do zaimplementowanej już klasy - Window_Command)
160 - to szerokość okna poleceń (można ją dowolnie zmieniać)
[s1, s2, s3, s4, s5, s6] - to tablica, na której elementy składają się modyfikowane przez nas zmienne. Jak widać zmiennych jest o jedną za mało. Należy wpisać, po przecinku, dodaną wcześniej zmienną s7:

4. W porządku. Mamy tyle poleceń, o ile nam chodziło. Gdy uruchomimy grę, zobaczymy jednak, że po wybraniu komendy nic się nie dzieje. Koniecznie musimy to naprawić.
Wyszukujemy zatem definicji (linijka 106):
W tej definicji znajduje się informacje, co się dzieje, gdy będąc w menu wciśniemy Enter (Input::C) lub ESC (Input::B).
Nas interesuje tylko ten fragment:
Kod ten można mniej więcej przetłumaczyć następująco: "w zależności od tego (case), jaki jest indeks okna poleceń (@command_window.index) to rób to i to". Indeks odpowiada kolejno :
s1 = indeks 0
s2 = indeks 1
s3 = indeks 2
Czyli pierwsza komenda w oknie zawsze będzie miała indeks 0.
W naszym przypadku indeks 0 ma polecenie Item / Przedmiot.
Domyślnie zatem nasza nowa komenda (skoro jest siódma na liście) ma indeks 6. Zatem przyjrzyjmy się linijce:
W naszej nowej liście brakuje indeksu 6, zatem pod powyższym fragmentem dodajemy linijkę:
To jednak nie wszystko. Nie wpisaliśmy, co ma się stać w chwili wybrania tego polecenia. Zgodnie ze wzorem powyżej powinniśmy wpisać komendę, która przekieruje nas do następnej sceny:
NAZWA powinna odpowiadać nazwą nowej sceny, najczęściej polecenie to podane je wraz z nowym skryptem, np.

5. Warto wspomnieć również o tym, że niektóre nowe klasy są włączane dopiero po uprzednim wybraniu bohatera, którego dane ona wyświetla. Na przykład, gdy chcemy wejść w ekwipunek wpierw podświetla się okno po prawej stronie z wyborem postaci (Window_MenuStatus). Jest to przydatne przy dodatkowych skryptach chociażby na rozdawanie statystyk.
Zatem co należy zrobić? Powracamy do fragmentu:
Jak widać przy indeksie 1, 2 i 3 następuje odwołanie do definicji 'start_actor_selection'. Dodajmy zatem po przecinku kolejny indeks, czyli 6:
Następnie przechodzimy do 'update_actor_selection' (linijka 124) i przyglądamy się fragmentowi:
Po linijkach:
Dodajemy przed 'end', pamiętając o indeksie naszej komendy:
Oczywiście należy zapamiętać, że aby nie pojawił się błąd, scena do której się odwołujemy musi mieć argument indeksu w definicji 'initialize'. Tłumacząc to łopatologicznie na przykładzie 'Scene_Equip', czyli klasie tworzącej okna ekwipunku - przyglądając się bowiem definicji 'initialize' w tej klasie można zobaczyć, że w nawiasach po jej nazwie podane są argumenty '(actor_index = 0, equip_index = 0)', co w tym przypadku oznacza, że odwołując się do tej klasy można podać w nawiasie indeks bohatera oraz indeks ekwipunku. Argumenty te mają przyporządkowane domyślne wartości.

1. Wchodzimy w Edytor skryptów i w lewym pasku wyszukujemy Window_MenuCommand. Zaimplementowana tam klasa odwołuje się do okna poleceń dla Menu.

2. W pierwszej kolejności przyjrzyjmy się wywołaniem standardowych poleceń w oknie. Wyszukujemy definicję (linijka 46)
Definicja ta dodaje nazwy podstawowych poleceń, tj. przedmiotów, ekwipunku, umiejętności i statusu.
Co istotne, oprócz zadeklarowanych w module Vocab nazw, przypisuje również tzw. symbole poleceń oraz określa przypadki aktywności komendy. Dzięki symbolom menu łączy polecenia z definicjami oraz kursor podświetla zawsze właściwą komendę (jest to korzystne zwłaszcza w przypadku powracania do menu z dowolnej sceny).

3. Przy dodawaniu własnych poleceń warto jednak zwrócić uwagę na inną definicję:
Umieśćmy w niej (jako że domyślnie jest pusta) nową nazwę, np. dodajmy dziennik misji:
Pierwszy atrybut to nazwa polecenia.
Drugi (:quest) to symbol, którego używać będziemy w dalszej części. Należy jedynie pamiętać, że musi on być unikatowy.
Trzeci atrybut (quest_enabled) nie jest wymagany. Określa on warunki, w których komenda będzie aktywna. Jeśli nie potrzebujemy jej wyłączać, możemy pozostać przy pierwszych dwóch atrybutach.

W przeciwnym wypadku, jeśli dostęp do komendy ma być tożsamy z dostępem do podstawowych poleceń, wystarczy zamiast tego atrybutu wpisać 'main_commands_enabled'.
Jeżeli zaś dostęp ma być uwarunkowany specjalnie dla tego polecenia, należy dopisać nową definicję:
W jej treści możemy umieścić różne warunki. Mogą to być np. brak misji w dzienniku (kod często podawany we wprowadzeniu do skryptu), włączenie określonego przełącznika lub wartość danej zmiennej, itd.
Warunki te kolejno wyglądałyby następująco:
Można je łączyć, dodając między nimi znak logicznej sumy (|| lub or) lub iloczynu (&& lub and).
Jednocześnie przypominam, że logiczna suma przyjmuje wartość PRAWDA, gdy co najmniej jeden z warunków jest spełniony, zaś iloczyn, gdy wszystkie warunki są spełnione.

Cdn.